Uzależnienie od gier komputerowych

Jednym z najbardziej popularnych prezentów są gry komputerowe. To nowoczesne i atrakcyjne zabawki, jednak często przerażają ogromem przemocy i wyrafinowanego okrucieństwa.

Zanim kupisz grę komputerową obejrzyj dokładnie opakowanie, zapoznaj się z treścią gry, a w razie wątpliwości zapytaj sprzedawcę czy nie zawiera brutalnych treści i jest odpowiednia do wieku twojego dziecka. Gry komputerowe są atrakcyjną rozrywką. Rzadko nudzą, a często wciągają i angażują gracza. Są tak zaprogramowane by gracz czuł, że ciągle idzie na przód, po porażce próbuje jeszcze raz. Dlatego łatwo o uzależnienie.

Jak rozpoznać uzależnienie
od gier komputerowych?

• Granie w gry komputerowe staje się najważniejszą aktywnością w życiu dziecka.
• Dziecko coraz więcej czasu spędza przy grach komputerowych, rezygnuje z dotychczasowych aktywności (spotkania z rodziną i rówieśnikami, nauka).
• Objawy abstynencyjne – zaprzestanie w granie w gry komputerowe powoduje pojawienie się u graczy nieprzyjemnego samopoczucia, rozdrażnienie, a nawet niekontrolowanej agresji.
• Konflikt – osoba z powodu zaangażowania w gry komputerowe wchodzi w konflikt ze swoim najbliższym otoczeniem, najczęściej z rodzicami.
• Drastyczne zmiany nastroju – przeżywanie albo dobrego nastroju i samopoczucia, albo też poczucie odrętwienia, niemocy.
• Nawrót – po okresie samokontroli, a nawet zupełnego zaprzestania zabawy grami komputerowymi pojawiają powroty do wcześniejszego patologicznego korzystania z gier.

Uzależnienie od gier komputerowych można porównać do „elektronicznego LSD”. Podobnie do narkotyków, zaprzestanie uzależniającej aktywności objawia się rozdrażnieniem lub depresją, prowadzi do niekontrolowanej agresji. Osoby uzależnione od gier komputerowych często mają wahania nastrojów, charakteryzuje je apatia i obniżona aktywność lub agresywność i impulsywność. Uzależnieni każdą wolną chwilę spędzają przy grze komputerowej, rezygnują ze spotkań z przyjaciółmi, nauki. Mają trudności w kontaktach z rodziną i rówieśnikami, często wchodzą w konflikty.

Ponadto wiele gier skonstruowanych jest na bazie scenariuszy pełnych przemocy. W wirtualnym świecie dominuje prawo silniejszego; kumulują się agresywne zachowania: strzelaniny, bijatyki, niszczenie, zabijanie, okaleczenie ciała. Gracze wcielają się w terrorystów, złodziei i gangsterów, a przyjaźnie zawierają tylko w imię własnej korzyści.

"Stań się demonicznym strażnikiem lochu, który ma na usługach armię przerażających potworów. Zaprowadź rządy terroru w sielskich krainach na powierzchni. Zbuduj potężne imperium zła - norę w ziemi przekształć w sieć podziemnych komnat i korytarzy. Zniszcz wrogów, którzy łakomie patrzą na twe bogactwa lub zastaw na nich pułapki i uwięź w przerażających salach tortur."

Psychologowie alarmują, że oddziaływanie gier jest silniejsze niż oglądanie przemocy w telewizji. Jest tak dlatego, że gracz aktywnie uczestniczy w grze komputerowej, sam dokonuje aktów przemocy poprzez bohatera, którym kieruje. Powtarzanie aktów agresji znieczula na przemoc, gracz kojarzy zachowania agresywne z nagrodą. Poprzez dobre zachowania nie można osiągnąć kolejnego etapu, to zło jest nagradzane.

Wydaje się , iż świat gier komputerowych może być szczególnie pociągający dla osób sfrustrowanych, o niskiej samoocenie, oraz tych, które nie mają dobrych relacji z rodzicami. Osoby te w grach komputerowych mogą doświadczyć poczucia władzy, siły, poczucia wpływu na losy innych, w wirtualnym świecie gier mogą zrealizować wiele marzeń i pragnień, a przede wszystkim nie przeżywają zagrożenia, że zostaną odrzuceni czy upokorzeni. Świat gier komputerowych jest więc idealnym światem do ucieczki przed trudną rzeczywistością

Gry zawierające destrukcję i przemoc wypaczają system moralny. Szczególnie dzieci łatwo zatracają granicę pomiędzy rzeczywistością a fikcją. Grając w agresywne gry stają się bardziej agresywne wobec innych. Pamiętajmy o tym i kontrolujmy zarówno czas spędzany przez dzieci przy komputerze jak i rodzaj zabawy.

Chociaż w Polsce nie ma obowiązku oznaczania gier symbolami opisującymi ich treść, to większość krajów europejskich korzysta z systemu PEGI (Pan European Game Information). Dlatego przed zakupem gry obejrzyj uważnie pudełko.

Jeśli chcesz wiedzieć jak została sklasyfikowana określona gra, a na pudełku nie znajduje się odpowiedni znak, łatwo możesz to sprawdzić w bazie danych PEGI http://www.pegi.info/pl/. Zawiera ona wszystkie gry sklasyfikowane w systemie od czasu jego powstania tzn. od stycznia 2003.

Aby gry komputerowe rozwijały zdolności dziecka, a nie wpływały na nie patologicznie:

• zainteresuj się w jakie gry gra twoje dziecko, zarówno na komputerze domowym jak i u kolegi czy koleżanki,
• zawsze sprawdzaj klasyfikację wiekową podaną na opakowaniu gry,
• ustal zasady z jakich gier dziecko może korzystać oraz w jakie nie może grać, w razie sprzeciwu dziecka wyjaśnij przyczyny swojej decyzji,
• poszukaj opisu treści gry, a najlepiej sam w nią najpierw zagraj,
• dziecko powinno korzystać z komputera tylko przy obecności rodziców, zastosuj więc zasadę by pytało cię o zgodę na grę,
• bezwzględnie ogranicz czas spędzany przez dziecko przy komputerze do 1-2 godzin,
• stosuj zasadę: najpierw obowiązki, potem komputer,
• pamiętaj, że niektóre gry internetowe umożliwiają pobranie dodatkowego oprogramowania, które może zmienić treść gry i jej klasyfikację wiekową,
• w gry internetowe zazwyczaj gra się w grupach, często konieczne jest kontaktowanie się z nieznanymi osobami. Powiedz dzieciom, aby nie podawały swoich danych i mówiły Ci o niewłaściwych zachowaniach obcych,
• zaproponuj dziecku gry edukacyjne, logiczne, encyklopedie i programy do interaktywnej nauki języków.

Źródło:
http://www.bydgoszcz.twoje-miasto.pl/wiadomosci,c3f
http://www.szkolnictwo.pl/index.php?id=PU7818
http://www.policja.pl